'Mijn ouders zagen geen toekomst in Nederland'

Geboren in Nederland, getogen in Turkije, omdat zijn ouders hier geen toekomst voor hem zagen. Inmiddels heeft Atabey Senyurek een huisartsenpraktijk in de Afrikaanderwijk. “Mijn ouders waren betrokken bij de rellen in de Afrikaanderwijk in 1972. Zij hebben mij toen teruggestuurd naar Turkije om daar naar school te gaan. Ze dachten dat het in Nederland niets zou worden. Mijn basisschool, middelbare school en universiteit, natuur- en letterkunde, heb ik dus in Turkije doorlopen. Maar de werkgelegenheid was er erg slecht en ik besloot terug te komen naar Nederland. Ik belandde in de tuinarbeid, terwijl ik ondertussen versneld VWO deed en Nederlands leerde. Daarna kon ik toelatingsexamen doen voor de studie Geneeskunde.”

Dezelfde achtergrond

Bewust koos Senyurek voor een huisartsenpraktijk in de Afrikaanderwijk. “Er speelt veel sociaal-culturele problematiek in deze buurt. Veel bewoners hebben net als ik een Turkse achtergrond, dat maakt communicatie makkelijker. Althans: dat dacht ik toen ik met mijn praktijk begon. Het feit dat je uit dezelfde maatschappij komt, wil nog niet zeggen dat je een professional bent in de doelgroep. Toch heeft mijn achtergrond zeker meerwaarde. Ik ken de wijk en ben bekend met de gewoontes en onderliggende relaties van de mensen hier. Een ander voordeel is dat ik snap hoe mensen bepaalde zaken beleven. Als een kind uit een westerse familie koorts krijgt, dan vinden ouders dat vaak geen probleem, terwijl ouders uit de Turkse gemeenschap veel moeilijker gerust te stellen zijn. Feitelijk gaat het om hetzelfde, maar de beleving is heel anders. Soms spelen er ook geloofskwesties, zoals bijvoorbeeld bij abortus. Je moet dan genuanceerd te werk gaan.”

Vaardigheden ontwikkelen

“Er zijn 180 nationaliteiten in Rotterdam. We willen allemaal oud worden zonder mankementen. Maar de zorgvraag verschilt soms van het Nederlandse aanbod. We moeten die gezamenlijkheid opzoeken. Beseffen dat we niet iedereen via de reguliere advieskanalen bereiken.” Obesitas en diabetes zijn een groot probleem in de Afrikaanderwijk. Senyurek deed er onderzoek naar in 2015. “Het aantal diabetespatiënten is hoog, maar er gaan maar relatief weinig mensen naar de diëtist. In de Turkse gemeenschap wordt obesitas actief gestimuleerd, er wordt gestreefd naar een hoog gewicht. Wat wij nu doen in de praktijk is voedingsconsultaties aanbieden. Het is belangrijk dat bewoners betere gezondheidsvaardigheden ontwikkelen. Daar maakt mijn praktijk zich hard voor.”