Lekker lachen met De Tunes

Muziek

Hun vorige theatershow heette ‘De Jongens van Plezier’ en dat geeft prima weer wat je kunt verwachten tijdens een avondje De Tunes. Maar hoewel de mannen de lach aan hun kont hebben hangen, zijn ze bloedserieus met hun vak bezig. Nog steeds, na bijna dertig jaar. We spreken frontman Harry-Jan Bus over hoe het ooit begon, wat het succes is én waarom het leuk blijft. Want wordt het nooit saai na dertig jaar dezelfde soort grappige liedjes spelen? “Welnee! Ik lach me nog steeds af en toe gek om wat er in de zaal gebeurt.”

Verschillen tussen mannen en vrouwen, bemoeizuchtige buren en de stroom toeristen die ineens de Erasmusbrug bevolkt; De Tunes laten niets alledaags onbesproken en ieder nummer is een klein feestje van herkenning. Zo begon het ook in de jaren tachtig, zij het in een iets andere vorm. Bus: “De Tunes is begonnen als een duo. Samen met Erik Stok speelde ik op straat de openingstunes van bekende televisieseries uit onze jeugd: Flipper, Ivanhoe, Bonanza. Herkenning bij de mensen oproepen was toen ook al het doel. Op die manier hebben we toen onze vakanties verdiend, liftend naar Zuid-Frankrijk. En als het geld op was, gingen we gewoon weer spelen. Toen we in Saint-Tropez op straat stonden, kwam het weleens voor dat mensen ons vroegen om op hun luxejachten te komen spelen. Mooi was dat.”