Denderende deuntjes en recht voor je raap rijmerij

De Likt werkt aan de toekomst

We bellen Immanuel Spoor, de manager van De Likt. Of de band er oren naar heeft mee te werken aan een interview. Niet veel later worden de afgesproken details genoteerd: maandag 18:00 uur, ergens in oktober, tijdens de tweewekelijkse bandmeeting. Of we een vragenlijst hebben? Immanuel licht toe dat ze die uitgekauwde vragen namelijk wel een beetje zat zijn. Nog voor het inlezen is de druk opgevoerd. Dat belooft wat.

We worden hartelijk welkom geheten op kantoor. De mannen zitten in hun gewone kloffie te eten. Geen spoor van glitterbroekjes en leren overjassen te bekennen. De maaltijd lijkt op iets van gele nasi. “Curry”, roept iemand. “Iedere twee weken houden we een bandmeeting om de planning en merchandise te bespreken. Om de beurt zorgen we voor een warme maaltijd.” Er wordt wat te drinken voor ons opgetrommeld. De aftastende stilte wordt onderbroken door schrapend bestek en de eerste vraag van de avond. En die komt niet eens van ons. “Wat hebben jullie vandaag gedaan?”, vraagt Jordy quasi-serieus. Enthousiast wordt er verteld over waterbus-avonturen. De bijbehorende piratengrappen ontbreken niet. Gelach. De toon is gezet. De borden raken leeg en koffie volgt, maar wel een beetje snel want we verliezen daglicht voor de foto’s.