Sterker door Strijd

Gedicht: Peer Hommel

Ik was al bang

dat de bomen aan de kade

boven je kop uit zouden stijgen

bezorgd wil ik het niet noemen

want wij zijn stram en streng

willen het hoofd boven de Maas houden

Maar je was soms zo stil

dat we zelfs even samen

op de Lijnbaan zijn gaan kijken

of je slagader geen proppen had

fier lag je gestrekt

voor ons je Coolsingel

Die het gehaald heeft tot op de O.K.

omdat zij prioriteit bezat

betonnen weide waar

een ieders ogen gericht

op omleidingen

nog vuur spuwen op de brandgrens

Dat had je niet verwacht hè

trekpleister van de wond gerukt

hoge masten vangen veel wind

maar geen knopen hebben

je wateren leren zwijgen dit jaar

Thuishaven

Op de I.C. hebben ze je goed verbonden

jongens, meisjes, leeuwen met

handschoenen en mondmaskers

die jou aaien en tillen

nu mag je jouw krukken

de Noordzee in pleuren

‘Sterker door strijd’, wisten wij toch

hadden wij geen twijfel van

en daar breekt ginder alweer aan

de vrijheid om te spelen

in je groen met witte tuinen

Rotterdam is opgestaan.


Peer Hommel

Peer Hommel

Peer Hommel (1996) is een van die veelbelovende jonge Rotterdamse dichters die op het punt staat een grote stap voorwaarts te maken. Op haar veertiende begon ze gedichten te schrijven: “Op die leeftijd schreef ik voor het eerst iets dat ik een gedicht kon noemen. Toen vond ik alles opeens kloppen en was het esthetisch wat mooier dan ik eerder geschreven had.”

Hommel haalt haar inspiratie uit het leven. Zoals uit de gesprekken die ze hoorde toen ze in een bar aan de Scheepstimmermanslaan werkte. “Daar pikte ik dingen op die ik kon gebruiken in mijn gedichten. Uiteindelijk had ik een hele stapel volgeschreven bierviltjes. Ik heb ze allemaal in een kast thuis liggen en af en toe gebruik ik ze nog voor een gedicht.” Ook ligt er inspiratie voor haar in de wandelingen door de straten van de stad die in het begin van het coronatijdperk stil en leeg waren, mooi beschreven in het gedicht Sterker door strijd.

Hommel denkt na over een dichtbundel en is bezig met een project waarin het middelpunt ligt in de gesprekken en momenten die ze meemaakt tijdens haar treinreis naar haar werk – in een sigarenzaak in Den Haag. “Elke dag gebeurt er wel iets geks tijdens mijn reis. Sinds 1 januari 2021 schrijf ik elke werkdag wel iets op wat er gebeurt of juist wat er niet gebeurt.”