Jules Unlimited

Interview Jules Deelder

Het was even wachten, maar een uur na de afgesproken tijd stapt Jules Deelder café Ari binnen. Zijn karakteristieke, licht gehaaste tred heeft nog altijd iets statigs, al ontwaart een oplettende kijker in zijn sikje een hint van grijs. Het mag ook weleens, dat de man op wie het leven noch de dood grip lijken te hebben de eerste tekenen vertoont van zijn leeftijd. Deelder wordt in november 74. Menigeen zou allang achter de geraniums zitten. De meesten met een levensstijl als de zijne, hadden naar alle waarschijnlijkheid zelfs allang ónder die geraniums gelegen. Zo niet Deelder.

Op die toon grijs in zijn sikje na is hij zijn eeuwige zelf. Het haar gitzwart, stijl naar achter gekamd, glanzend van de brillantine. Een groengrijze vlinderbril met verdonkerde glazen. Een strak afgemeten zwart maatpak over een nauwsluitend gestreept wit overhemd. “Je moet natuurlijk wel voelen dat je iets aan hebt”, verklaart hij afgemeten. Het geheel is stijlvol afgerond met een tweekleurige stropdas. Zwart met smaragdgroen, voorzien van zilveren dasspeld. “Ik was het vergeten, joh”, legt hij zijn late verschijnen uit, waarna hij plaatsneemt op de stoel waarop hij vervolgens twee uur lang zijn leven en universum aan zich voorbij zal laten trekken.