Gehoorzaam Rotterdam

Thuis

Twaalf jaar was Elber* (26), toen hij met zijn moeder en zusje moedig de Kaapverdische Eilanden verliet voor ons kikkerlandje. Met een gezonde dosis weerstand in zijn voeten, liet hij zich voorzichtig landen op Rotterdamse bodem. Het was aftasten, maar al snel voelde het goed. Hoewel de Nederlandse taal geen eitje was, sloot hij met gemak vriendschappen. Die sociale vaardigheden zet hij nu in voor een veilig Rotterdam.

Aangeboren of aangeleerd, die sociale bedrevenheid stamt uit de Kaapverdische cultuur. “Mensen zijn meer met elkaar. Iedereen kent elkaar, in het dorpje zelf maar ook de dorpjes daarbuiten. Het is wat kleiner, dat vond ik prettig. In Rotterdam is dat anders; de meeste mensen kennen hun buren nauwelijks. Moeite heb ik hier niet mee, jammer is het wel.”