Op het ritme van de bijen

Interview Abderrahim Bouna

Diep verborgen in Zevenkamp, aan de rand van de Zevenhuizerplas en in de achtertuin van cultureel centrum Orion, neuriet Abderrahim Bouna zachtjes en enigszins afwezig een deuntje. Het stukje land tussen met kroos bedekte slootjes is vorig jaar in gebruik genomen als pluktuin. Hij wijst de kinderen op een monstrueuze courgette, waarna hij ze op frambozenjacht stuurt. Links en rechts raapt hij wat takken en losse bladeren op tot de vier kleintjes enthousiast aan komen rennen: “We hebben ze gevonden! Denken we...” De twijfel wordt duidelijk als we bij de struik staan. Dit zijn witte frambozen, niet de vertrouwde roze, maar toch zijn ze rijp en volzoet van smaak.

Een mondvol van de frisse vruchtjes later, staat Abderrahim met de kinderen bij een aftandse pipowagen. Hij rijkt door het open raam naar een pot graankorrels voor zijn kippen en draait het deksel open. Gehurkt laat hij de kindjes een grote hand pakken: “Pas op, want de snavels kunnen scherp aanvoelen. “