Sóóó… Rotterdams!

Of ze nu uit Charlois of Hillegersberg komen: echte Rotterdammers zetten hun schouders eronder. En als ze iets zeggen is het ad rem, onbehouwen en vaak ronduit hilarisch. Maar hoe komt dat eigenlijk precies? Waarom zijn Rotterdammers… zoals ze zijn?

De Rotterdamse mentaliteit is van ons allemaal. Leeftijd, banksaldo en culturele achtergrond maken geen verschil. Als je eenmaal in de Maasstad woont, overvalt het Rotterdammer-zijn je gewoon. Het lijkt alsof je handen vanzelf steeds verder uit je mouwen steken. “Weinig praten en veel doen, dat is nu eenmaal wat hier gebeurt”, vertelt Nicole van Dijk van Museum Rotterdam. “Daar ga je vanzelf in mee.” Als curator van de tentoonstellingen ‘Echte Rotterdammers, Wie denken we dat we zijn?’ en ‘Echte Rotterdammers, Wat maken we nou?’, weet Van Dijk goed wat Rotterdammers beweegt. “Mensen hebben in Rotterdam meer de neiging iets te doen of te maken dan om eindeloos na te denken en te overleggen. Dat komt omdat Rotterdam van oudsher een echte werkstad is. Het grootste deel van de bevolking bestond uit arbeiders en nog steeds kiezen mensen in Rotterdam vaker voor een praktijkgerichte opleiding. Omdat de praktische insteek zo veel voorkwam, werd het vanzelf dé Rotterdamse manier om iets aan te pakken. Ook voor mensen met een hogere opleiding. Jaren geleden had de Erasmus Universiteit de pay-off: de universiteit die werkt. Dat is wel mooi kenmerkend.”