‘Het onderlinge begrip slijt alweer’

“Ik wil koste wat kost contact houden met cliënten, want ik ben voor sommigen de enige die ze zien buiten het gebruikerscircuit. Dus ik ga nog steeds op huisbezoek, zeker als er een crisis is. Ook ga ik langs als ik geen contact met iemand kan krijgen. Persoonlijk contact is altijd het beste, maar dat is nu veel beperkter mogel… 9 mei 2020

‘Er komt een nieuwe piek, daar ben ik van overtuigd’

“Mensen die ‘verdwenen’ waren, komen langzaam terug nu het aantal coronapatiënten daalt. Dat is goed nieuws, maar of het altijd verstandig geweest is niet te komen… Loop jij al weken rond met pijn op de borst en vinden wij nu een hartafwijking? Dan denk ik: tot tien tellen was geen gek idee, maar ik geloof dat je iets te ver do… 5 mei 2020

‘Rotterdam bruist, maar nu niet’

“Ik ben blij dat ik door kan werken en ik ben blij dat jij niet met je badhanddoek bij de bushalte staat. Wij zijn er nu voor noodzakelijke reizen. Dat maakt het wel minder gezellig. Rotterdam bruist, maar nu niet. Het is thrillerachtig: ik rijd door een spookstad en ik mis de mensen die er normaal wel zijn. Dat ik langs het Zu… 30 april 2020

‘Het is een logistieke nachtmerrie’

“Na een week chef lege dozen spelen, kwam de eerste grote zending. Het was net een jongensboek. Dit is een cowboymarkt waarin je op je hoede moet zijn. In Duitsland is een zending gestolen door criminelen die zich voordeden als politieagenten. Ik hoorde van een zending die niet doorging, nadat de koop al gesloten was, omdat iem… 29 april 2020

‘Baby’s trekken zich niets aan van corona’

“Ik mag geen hand geven maar ik hang wel over je heen om je baby aan de borst te leggen. Dat kan ik je echt niet op anderhalve meter afstand leren, hoor. Ik blijf er nuchter onder; wat moet ik anders? Baby’s trekken zich niets aan van corona. Die blijven gewoon komen, dus wij blijven ook gewoon werken. 23 april 2020

‘Hoe de opties af te wegen bij een ziekte die we niet goed kennen’

“Weet je wat moeilijk is? Dat we zo weinig kunnen, omdat de ziekte nog zo ongrijpbaar is. Het voelt tegennatuurlijk dat ik niet echt kan helpen. Een angstige patiënt kan ik niet troosten door bijvoorbeeld even een hand vast te houden; ik heb nu slechts woorden vanachter een masker. Als er meerdere leden van één gezin ziek zijn,… 22 april 2020

‘Waarom koop je eerder wc-papier dan een half brood?!’

“Zo’n gekkenhuis als in die eerste week heb ik echt nog nooit meegemaakt. Negen meter chips, leeg. Geen kruimel brood. Alle pasta op. Geen rol wc-papier in de winkel. Dan bloedt je hart als teamleider, hoor. De laatste keer dat we zo leeg waren, was na oplevering van de winkel. Terwijl alles er gewoon is, hè. Het is een irreële… 20 april 2020

‘Ik wil mijn deel leveren in het bestrijden van deze crisis’

“Helemaal dicht willen we niet, maar vier van onze medewerkers lopen een verhoogd risico vanwege hun gezondheid. Ik ook, want ik ben longpatiënt. Als wij sluiten, kunnen andere apotheken hier in de buurt overbelast raken. We blijven dus wel open, maar ontvangen geen mensen aan de balie. Je kunt ons bellen en dan bezorgen we. En… 15 april 2020

‘Wij rijden alleen voor de mensen die echt móeten reizen’

“Wij brengen medisch personeel naar verpleeg- en ziekenhuizen, werknemers naar distributiecentra, mantelzorgers naar hun naaste familie. Nog geen tien procent van het normale aantal reizigers zit in de trein en op een rit van drie uur kom ik misschien dertig mensen tegen. Maar dát we rijden, kan op veel begrip rekenen. Op elk s… 12 april 2020

‘Rotterdammers gaan door, die geven niet op’

Willem: “We krijgen al telefoontjes van mensen die in geldnood zitten en de coronacrisis is pas een paar weken bezig. Dit wordt een catastrofe. Er vallen mensen om, die straks niet kunnen opstaan. We leveren nu 2.000 kratjes per week. Daarmee bereiken we ongeveer een kwart van de stadgenoten die in armoede leven. Er blijven al … 10 april 2020