Marieke Odekerken

Marieke Odekerken

Beeldredacteur, fotograaf

Ik ben freelance fotograaf en maak voornamelijk portretten en reportages, altijd van echte mensen zonder opsmuk. Elke foto is een nieuwe ontmoeting, dat vind ik het mooiste van mijn werk. Als fotograaf kun je iemand echt even volle aandacht schenken en iemand het gevoel geven dat hij of zij gezien wordt. Ik maak graag de combinatie met tekst en daar is Gers! magazine een prachtig platform voor.

Wat de stad betreft houd ik van het niet-pretentieuze, het directe, het niet moeilijk doen. Rotterdam is als goede kunst; ik had even tijd nodig, maar ik ging het steeds meer waarderen en ik blijf ook maar ontdekken. Nu hangt Rotterdam voor altijd aan mijn muur. 

Marieke Odekerken heeft voor 103 verhalen de fotografie gedaan

‘Gelukkig komen we inmiddels wel een beetje uit de crisishouding’

“Het moet dus niet al te lang gaan duren, hè, met die corona. Een crisis of nieuwe aanmelding handel ik toch liever persoonlijk af dan telefonisch. Zeker een crisis, want over de telefoon heb ik echt minder grip op de situatie. Als een moeder belt dat ze het niet meer ziet zitten, wil ik naast haar op de bank zitten om een plan… 20 mei 2020

‘Het ruikt inmiddels wel naar zwembad bij ons’

“Anderhalve meter afstand is niet echt haalbaar. Als we uitrukken, zitten we met zes man hutjemutje op de wagen. Eenmaal bij het incident houden we uiteraard zoveel mogelijk afstand, maar we moeten ook daar voor elkaar klaarstaan. Als je met twee man ergens binnengaat, kom je met twee man weer buiten. Wij varen echt blind op el… 18 mei 2020

Rekruut op de Maasbruggen

Abraham Meerman (96) behoort tot de laatste nog levende mariniers die Rotterdam verdedigden tijdens de Duitse inval in mei 1940. Een broekie was hij, nog maar net een paar maanden in opleiding. Daarna moest hij nog twee keer de wapens oppakken, in Indië en in Nieuw-Guinea. Meneer Meerman praat niet veel over de strijd. Drie oor… 14 mei 2020

Bommen in de achtertuin

Als tiener maakt Leendert van Geenen (90) de oorlogsdagen in de stad direct mee. In vier dagen tijd wordt de jeugdige onschuld uit zijn lijf verjaagd. Zijn versnelde coming-of-age eindigt op 14 mei met een voltreffer op zijn ouderlijk huis, waarbij zijn zus om het leven komt. Alsof die oorlog niet genoeg is, wordt hij er vervol… 14 mei 2020

Tewerkgesteld in Duitsland

Meer nog dan het bombardement van 14 mei 1940 staat het vergeten bombardement op Rotterdam-West op 31 maart 1943 hem bij. Dat was bijna bij Wim Missel (89) in de voortuin. Een jaar later wordt hij weggevoerd tijdens de razzia van Rotterdam. Na een mensonterende reis via concentratiekamp Dachau, komt hij terecht in München. Hij … 14 mei 2020

‘Vooruitkijken, dat zit in onze aard’

De familie Vorst is onlosmakelijk verbonden met Rotterdam en haar Joodse gemeenschap. Levie Vorst, die in 1930 naar de Maasstad kwam, ondervond de verschrikkingen van de Jodenvervolging aan den lijve, maar leidde na de oorlog de wederopbouw van de gedecimeerde gemeenschap. Later werd zijn zoon Ies Vorst rabbijn in de havenstad … 14 mei 2020

‘Kinderen beleefden de oorlog anders’

“We stonden naar de lucht te kijken waar een vliegtuiggevecht gaande was. En ik had tot dat moment nog nooit een vliegtuig gezien.” Els Paling was zes jaar oud toen de Tweede Wereldoorlog begon en ze kan het zich nog uitstekend herinneren. Het was een mooie tijd voor een klein meisje in Overschie.  14 mei 2020

‘Je wil niet dat iemand echt uit beeld verdwijnt’

“Ik had nog meer dan normaal het gevoel dat ik tekortschoot. De verschillen in een groep zijn enorm, dus in zo’n grote klas kan ik niet altijd de aandacht geven die je verdient of nodig hebt. Met onderwijs vanuit huis was dat gevoel nog veel sterker. 13 mei 2020

‘Het onderlinge begrip slijt alweer’

“Ik wil koste wat kost contact houden met cliënten, want ik ben voor sommigen de enige die ze zien buiten het gebruikerscircuit. Dus ik ga nog steeds op huisbezoek, zeker als er een crisis is. Ook ga ik langs als ik geen contact met iemand kan krijgen. Persoonlijk contact is altijd het beste, maar dat is nu veel beperkter mogel… 9 mei 2020

‘Er komt een nieuwe piek, daar ben ik van overtuigd’

“Mensen die ‘verdwenen’ waren, komen langzaam terug nu het aantal coronapatiënten daalt. Dat is goed nieuws, maar of het altijd verstandig geweest is niet te komen… Loop jij al weken rond met pijn op de borst en vinden wij nu een hartafwijking? Dan denk ik: tot tien tellen was geen gek idee, maar ik geloof dat je iets te ver do… 5 mei 2020

Marieke Odekerken heeft (nog) geen artikelen of foto's op Gers! rotterdam staan